Babam bir iş yerinde neredeyse karın tokluğuna çalışıyordu. Aslında çalıştığı iş yerinin patronu çok cömert bir insandı. Ama işçisine az veren fabrika servis şeflerinden haberi yoktu… Ay sonuna doğru paramız kalmazdı. Anneciğim evin geçimini sağlamak suretiyle dört bir taraftan kısmaya başlardı…Bir gün eş güdümlü pazara gittik. Cebindeki 12 lira vardı. Bir tezgâhtan domates alacaktık. Bir ya da 2 kilo domates… Zaten et alamıyorduk… Kıyma derseniz ayda yarım kilo aldığımızda evde bayram ediyorduk. Maaş aldığı gün alıyordu babam. Maaş günü de bize bayram günü gibi geliyordu… Neyse annem pazarcıya iyilerinden olsun diye tembih etmişti.. Detaylar haberin devamındadır..