Kayınvalidem, kocama tekrar yürüyebilmesi için ameliyat masraflarını karşılayacağını söyledi, ama sadece benden boşanırsa. Kocam evet dedi

DOLAR

Alış: 46.39

Satış: 46.58

EURO

Alış: 52.68

Satış: 52.89

GBP

Alış: 61.03

Satış: 61.48

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 9.06.2026

Kayınvalidem, kocama tekrar yürüyebilmesi için ameliyat masraflarını karşılayacağını söyledi, ama sadece benden boşanırsa. Kocam evet dedi

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: HİKAYENİN DEVAMI: “Çünkü oturduğu anda— Deniz hakime döndü ve ‘Başlamadan önce, annemin önce görmesi gereken bir şey var,’ dedi.” Mahkeme salonu bir anda sessizliğe gömüldü. Perran’ın yüzündeki kendinden emin gülümseme hâlâ yerindeydi. Sanki çoktan kazanmıştı. Sanki oğlunun hayatını sonunda “doğru yola” sokmuştu. Hakim gözlüğünün üzerinden baktı. “Neyden bahsediyorsunuz?” diye sordu. Deniz sakin bir şekilde yanında duran avukata işaret etti. Avukat çantasından kalın bir dosya çıkardı ve hakime uzattı. “Perran Hanım’ın da bir kopyasını görmesini istiyoruz,” dedi. Perran kaşlarını çattı. “Bu da ne şimdi?” Kimse cevap vermedi. Dosya önüne bırakıldığında hâlâ küçümseyici bir ifadeyle kapağını açtı. Sonra yüzündeki renk yavaş yavaş çekilmeye başladı. Çünkü dosyanın ilk sayfasında benim adım yazıyordu. Ardından Deniz’in. Ve altında büyük harflerle şu başlık vardı: “Ameliyat Sonrası Bakım ve Yasal Vekâlet Sözleşmesi.” Perran şaşkınlıkla sayfaları çevirdi. “Bu ne saçmalık?” Deniz ilk kez ona doğrudan baktı. “Anne,” dedi sakince. “Beni boşanmaya ikna etmeye çalışırken tek bir şeyi unuttun.” Perran’ın dudakları gerildi. “Neyi?” “Bu on dört ay boyunca yanımda olan kişinin sen olmadığını.” Salondaki sessizlik daha da ağırlaştı. Deniz devam etti. “İlk üç ay boyunca kendi başıma yatağımdan kalkamadım. Bana kim yardım etti?” Perran cevap vermedi. “Her gece ağrıdan uyuyamadığımda yanımda kim oturdu?” Gözleri bana döndü…..

: “Kim işinden izin aldı? Kim fizik tedavi seanslarına benimle geldi? Kim bana tekrar yaşayabileceğime inandırdı?” Kalbim göğsümde sıkıştı. Çünkü bunları duyacağımı hiç beklemiyordum. Perran huzursuzca kıpırdandı. “Ben sadece senin iyiliğini düşündüm.” Deniz başını salladı. “Hayır. Sen kendi istediğini düşündün.” Sonra hakime döndü. “Sayın hakim, annemin sunduğu para teklifini kabul ettim.” Perran rahat bir nefes aldı. Ama çok erken rahatlamıştı. “Ancak annem bir ayrıntıyı bilmiyordu.” Hakim merakla öne eğildi. “Nedir o ayrıntı?” Deniz’in yüzünde hafif bir tebessüm oluştu. “Bu boşanma dilekçesini hiçbir zaman sonuçlandırmayı planlamadım.” Perran’ın gözleri büyüdü. “Ne?” “Çünkü imzaladığım belgeler gerçek boşanma evrakları değildi.” Bu kez salonda fısıltılar yükseldi. Perran ayağa kalktı. “Ne demek istiyorsun?” Avukat söze girdi. “Hanımefendi, müvekkilim yalnızca sizin şartlarınızı yazılı olarak kabul etti. Ancak resmi boşanma başvurusu hiçbir zaman yapılmadı.” Perran’ın yüzü kıpkırmızı oldu. “Beni kandırdınız mı?” Deniz’in cevabı gecikmedi. “Hayır anne.” Bir saniye durdu. “Ben sadece seni dinledim.” Bu söz salona bomba gibi düştü. Deniz devam etti. “Sen bana karımı bırakmam karşılığında para teklif ettin. Ben de bunu yazılı hale getirdim.” Avukat ikinci dosyayı çıkardı. Bu kez dosya doğrudan hakime verildi. İçinde telefon kayıtları, mesajlar ve Perran’ın yaptığı teklifin ayrıntıları vardı. Hakim sayfaları dikkatle inceledi. Perran’ın yüzündeki özgüven tamamen yok olmuştu. “Bu gerekli miydi?” diye fısıldadı. Deniz’in cevabı çok netti. “Evet.” İlk kez sesinde kırgınlık hissediliyordu. “Çünkü sen benim yürüyemememden daha çok evliliğimi önemsedin.” Perran’ın gözleri doldu. Ama kimse konuşmadı. “Ben kazadan sonra hayatımın bittiğini düşündüm,” dedi Deniz. “Ama eşim bana yeniden umut verdi. Sen ise onu hayatımdan çıkarmak istedin.” Sonra eli uzanıp benim elimi tuttu. Sıcacıktı. Kararlıydı. “Bana yeniden yürümeyi öğretecek ameliyat varsa harika.” Derin bir nefes aldı. “Ama beni hayatta tutan şey para değildi.” Parmaklarımı sıktı. “Onun sevgisiydi.” Gözyaşlarımı tutamadım. Mahkeme salonundaki herkes sessizdi. Perran ise ilk kez gerçekten yalnız görünüyordu. Yıllardır kontrol ederek, yönlendirerek ve satın alarak istediği her şeyi elde etmişti. Ama bu kez karşısında satın alamayacağı bir şey vardı. Sadakat. Sevgi. Ve gerçek bir evlilik. Bir dakika sonra dosyasını kapattı. Yavaşça ayağa kalktı. Kimseye bakmadan çıkış kapısına yürüdü. Kapıya ulaştığında durdu. Arkasını dönmedi. Sadece sessizce konuştu. “Ameliyatın parasını yine de göndereceğim.” Deniz cevap vermedi. Perran birkaç saniye bekledi. Sonra ekledi: “Şartsız.” Ve kapı arkasından kapandı. O an salonda hiçbir alkış yoktu. Hiçbir zafer çığlığı da. Sadece huzur vardı. Aylar sonra ameliyat gerçekleşti. Uzun ve zorlu bir süreçti. Mucize değildi. Ama başarılı geçti. Ve ameliyattan tam sekiz ay sonra fizik tedavi merkezinde yürüyüş çubuklarıyla attığı ilk adımı gördüğüm günü asla unutmayacağım. Deniz bana baktı. Gülümsedi. Sonra titreyen sesiyle şöyle dedi: “Annem bana yürümek için para verdi.” Bir adım daha attı. “Ama yürümek istemem için sebebi sen verdin.” İşte o gün anladım. Bazı insanlar servet bırakır. Bazıları ise hayat verir. Ve gerçek zenginlik, hangisini seçtiğinizde gizlidir.

Haberin Devamı

Kayınvalidem, kocama tekrar yürüyebilmesi için ameliyat masraflarını karşılayacağını söyledi, ama sadece benden boşanırsa. Kocam evet dedi

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Azerbaycan’dan İsrail’e destek