O öğleden sonra hayatımdaki her detay en ince ayrıntısına kadar planlanmıştı. İstanbul’un en seçkin terzisinin elinden çıkmış siyah takım elbisem üzerimdeydi. Ceketimin cebinde ise annemin, avukatlarımın ve ben hariç neredeyse herkesin onayladığı servet değerinde bir pırlanta yüzük duruyordu. Akşam saat yedide, Bodrum’daki aile malikanemizde Pelin ile nişanlandığımı tüm sosyeteye duyuracaktım. Bu bir aşk evliliği değil; iki büyük holdingi birleştirecek tamamen ticari bir anlaşmaydı.

Kravatımı düzeltmek için lüks restoranın lavabosuna girdiğimde her şey bir anda değişti.

Aynı lacivert kıyafetleri giymiş altı yaşlarında dört küçük erkek çocuğu yan yana mermer lavabolarda duruyordu. Tam havluya uzanırken çocuklardan biri ıslak saçlarını geriye doğru taradı. Diğer üçü de aynı anda tıpatıp aynı hareketi tekrarladı: Parmaklar alından tepeye doğru kaydı, baş hafifçe sallandı ve sol el ensedeki saçlara gitti.