Yılbaşı akşamı aile yemeğinde tatlıyı servis etmek için mutfaktan çıkarken, yemek odasından yükselen neşeli fısıltıları duyunca kiler kapısının önünde donakaldım. Annem Emel’in kıkırdayan sesi evi çınlatıyordu:

“Ceyda kiralık küçük bir daireye geçmeyi hiç dert etmez. Çankaya’daki 10 milyon liralık lüks dairesi artık Melis ve ailesinindir—üstelik tek kuruş kira ödemeden!”

Babam Rıza onaylarcasına mırıldandı: “Tabii ki karşı çıkmayacak. Ceyda her zaman anlayışlı evlat oldu. Ona bu hayatı biz verdik, o yüzden kardeşine destek olmak onun aile borcudur. Ona sadece bunun bir aile vazifesi olduğunu söyleyeceğiz.”

Kız kardeşim Melis neşeyle çığlık atarak kadehini işsiz kocası Kaan’ın kadehine tokuşturdu: “Facebook’ta rezidans hayatına geçtiğimizi paylaştım bile! Ebeveyn banyosundaki dev giyinme odasını kendime giyim stüdyosu yapacağım!”

O an vücudumdaki tüm sıcaklığın çekildiğini hissettim.