Mirasın Gizli Bedeli: Ailemin Ayrımcılığına Karşı Unutulmaz Bir Ders

DOLAR

Alış: 48.19

Satış: 48.38

EURO

Alış: 55.93

Satış: 56.15

GBP

Alış: 64.93

Satış: 65.41

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 2.09.2026

Mirasın Gizli Bedeli: Ailemin Ayrımcılığına Karşı Unutulmaz Bir Ders

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Annem beni erkek kardeşimden daha değersiz gördüğünü ilk hissettirdiğinde, sıradan bir havadan bahseder gibi gülümsüyordu. İkinci kez hissettirdiğinde ise yemek masasının üzerinde duran üç evin tapusunu kardeşimin önüne doğru kaydırdı. “Kız çocuk el kapısına gider. Burak bizim soyadımızı taşıyor,” dedi annem. Dokümanlara baktım. Üç ev… Dedemin kendi elleriyle yaptığı kırmızı tuğlalı müstakil ev, babamın kısmen benim verdiğim borç parayla yenilediği sahil evi ve yıllarca kahrını çektiğim, kiralarıyla ilgilendiğim şehir merkezindeki daire. Babam kollarını kavuşturup “Konuyu duygusallaştırma Ceyda” dedi. Burak ise sandalyesinde geriye yaslanıp sırıttı: “Zaten yarın bir gün evlenip gideceksin, bunları unutursun.” Hiç tartışmadım. Tapu devir belgelerini tek kelime etmeden imzaladım. Annem rahat bir nefes aldı, Burak kazandığını sandı. Ama hepsinin unuttuğu çok önemli bir detay vardı. İki yıl önce babamın inşaat şirketi batmak üzereyken, onları kurtarmak için 5 milyon lira özel borç vermiştim. O dönemde avukatım aracılığıyla noter onaylı bir borç sözleşmesi imzalatmış ve bu borcu aileye ait üç evin üzerine resmi ipotek olarak kaydettirmiştim. Onlar bunu geçici bir kağıt parçası sanıyordu, ben ise geleceğimin teminatı.

: O gece arabamı sattım, danışmanlık şirketimi kapattım, eşyalarımı toplayıp Bakü’de uluslararası bir finans şirketinden gelen iş teklifini kabul ederek yola çıktım. Bakü’ye yerleştikten üç ay sonra Burak, sahil evinden fotoğraflar paylaşmaya başladı. Lüks arabalar, tekneler ve sosyal medyada “Ailenin Kralı” başlığıyla caka satıyordu. Şehir merkezindeki daireyi teminat gösterip lüks bir galeri açmış, babamı da garantör yapmıştı. Ancak Burak’ın bilmediği bir şey vardı. Bana olan borcun taksitlerini ödemeyi unutmuştu. Avukatım Meltem borcun ihlal edildiğini ve yasal sürecin başladığını bildirdi. Burak beni arayıp bağırdığında gayet sakindim: “Sana evlerin mülkiyetini verdim Burak, borcu silmedim.” Aylar sonra, bir Bayram akşamı Bakü’deki evimde akşam yemeği hazırlarken telefonum çaldı. Arayan annemdi. Sesi gayet neşeliydi: “Ceyda kızım, hayırlı bayramlar. Kardeşinin bu ay biraz sıkıntısı var. Bu gece ona 1 milyon lira havale et, halletmesi gereken bir iş var.” Gülümsedim. Bıçak elimden kaydı. “Önce o üç eve ne olduğunu ona sor anne,” dedim. Hattın diğer ucunda derin bir sessizlik oldu. Annem, “Ne demek istiyorsun?” diye sordu. Arka planda Burak’ın panik içinde “Kapat şu telefonu!” diye bağırdığını duydum…Anneme her şeyi tek tek anlattım: “Bakü’ye gitmeden önce avukatıma, babamın imzaladığı ipotek sözleşmesini yürürlükte tutmasını söyledim. O evler benim borcumun teminatıydı. Tapuları Burak’a vermeniz borcu ortadan kaldırmadı. Burak borcunu ödemedi, bankalara yalan beyanda bulundu ve ona tanıdığım tüm fırsatları heba etti.” Annemin nefesi kesildi. Babam telefonu elinden kapıp, “Bizi tuzağa düşürdün! Kardeşini mahvettin!” diye bağırdı. Sesimi hiç yükseltmeden cevap verdim: “Ben sadece kendimi korudum. Burak ise kendi hırsının kurbanı oldu. Yasal süre dün doldu. Şehir merkezindeki daire icra yoluyla satışa çıkarılıyor. Borcum, faizleri ve avukat masraflarıyla birlikte tahsil edilecek.” Annem telefonda ağlamaya başladı: “Sen bu aileyle olan bağlarını koparıyorsun, bizi mahvediyorsun!” “Hayır,” dedim sakince. “Ben sadece artık beni yok sayan bir aileyi finanse etmeyi reddediyorum.” Ve telefonu kapattım. Üç hafta sonra şehir merkezindeki daire icradan satıldı. 5 milyon liralık borcum, faizleri ve tüm yasal masraflarıyla birlikte hesabıma yatırıldı. Burak’ın evlerin üzerine aldığı diğer bilinçsiz krediler yüzünden sahil evi de diğer alacaklılar tarafından satılmak zorunda kaldı. Galerisi battı, iş ortağı onu dolandırıcılıktan mahkemeye verdi. Babam emekli olduktan sonra faturaları ödeyebilmek için tekrar çalışmak zorunda kaldı. Elleri boş kalan ailem, sadece dedemden kalma eski müstakil evi kurtarabildi. Sekiz ay sonra Bakü’de, denize bakan geniş ve aydınlık bir daire satın aldım. Kendi alnımın teriyle kazandığım, korudum ve mülkiyeti için kimseden izin istemek zorunda kalmadığım bir yuva… Bir süre sonra annemden kısa bir mesaj geldi: “Seni çok özledik.” Sadece şu cevabı yazdım: “Umarım iyisinizdir.” Hayatımda ilk kez huzuru ailemin onayını kazanmakta değil, kendi değerimi kendim biçmekte bulmuştum. O akşam balkonumda oturup şehrin ışıklarını izlerken anladım ki; gerçek intikam başkalarının yıkılışını izlemek değil, sırf erkek çocuk oldukları için kayırılan insanları kurtarma yükünden sonsuza dek kurtulmaktı.

Haberin Devamı

Mirasın Gizli Bedeli: Ailemin Ayrımcılığına Karşı Unutulmaz Bir Ders

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Zeynep, mezarlığın demir kapısının önünde durmuştu.