Boşanma salonunun kapısında hakimin kararı açıklamasından sadece birkaç dakika sonra, babam Rıza kolumu sıkıca tuttu. Sesi alçak ama son derece kararlıydı: “Emel, hemen şimdi tüm banka şifrelerini değiştir. Akşama bırakma. Asla acıya ya da suçluluğa güvenme. Ve seninki gibi bir hayatı çalarken gülümseyen bir adama sakın inanma.”

Babam, finansal dolandırıcılık vakalarında uzmanlaşmış eski bir başmüfettişti. O böyle konuştuğunda dinlemek gerekiyordu. Soğuk bankta oturup şirket hesabından kişisel birikimlerime kadar tüm kartlarımın PIN kodlarını tek tek değiştirdim.

O sırada eski kocam Deniz, yeni sevgilisi Pelin ile yanımdan kibirle geçti. Deniz kulağıma eğilip, “Çok ağlamamaya çalış Emel, bazı kadınlar erkeği nasıl tutacağını bilmez” diye fısıldadı. Ona sadece gülümsedim: “Bazı erkekler de hesap dökümünü okumayı bilmez.”

Aynı akşam saat 20:40’ta Deniz ve Pelin, Nişantaşı’nın en lüks mekânında şampanyalar, özel yemekler ve pırlanta takılarla gösterişli bir kutlama yapıyordu. Toplam hesap tam 998 bin liraya ulaştı. Deniz emin bir tavırla siyah kartımı garsona uzattı. Birkaç dakika sonra garson yüzü sararmış halde döndü: “Efendim, ödeme reddedildi. Tüm bağlı kartlar kısıtlanmış.” Deniz neye uğradığını şaşırdı, çünkü kuralı değiştirdiğimden haberi yoktu.