Otuz dört yaşındaki Zafer Feris, İstanbul’da yaşayan başarılı bir proje yöneticisiydi. İş nedeniyle katılacağı teknoloji konferansı beklenmedik şekilde iptal edilince eve iki gün erken dönmeye karar verdi. Amacı eşi Ceyda ile beş yaşındaki kızları Elif’e sürpriz yapmaktı.

Ancak kapıyı açtığı anda evde alışılmadık bir hareketlilik olduğunu fark etti. Koridor misafirlerin ayakkabılarıyla doluydu. Salondan kahkahalar ve bardak sesleri geliyordu. Zafer’in altmış iki yaşındaki annesi Cemile Hanım, yaklaşık bir yıldır onlarla birlikte yaşıyordu ve kalabalık bir misafir grubuna ev sahipliği yapıyordu.

Zafer sessizce ilerlerken annesinin söylediklerini duydu.

Cemile Hanım, gelini Ceyda’nın mutfakta olduğunu ve küçük Elif’in de ona yardım ettiğini anlatıyor, bunu çocuklara küçük yaşta “disiplin öğretmek” olarak tanımlıyordu.