Kardeşimin düğün resepsiyonuna tek başıma girdiğimde ailem kahkahalarla güldü. Babam ise acınası bir halde olduğumu haykırdı ve tüm salonun alkışları eşliğinde beni bahçedeki çeşmeye itti.

Suyun altında gülümsedim ve kendi kendime, bu anı tam olarak hatırlaması gerektiğini fısıldadım. Tam yirmi dakika sonra milyarder kocam geldi ve herkesin yüzünün rengi soldu.

“Yanına birini bile getirmeyi beceremedi!” Babamın bu haykırışı Miami’deki Royal Palms Plaza’nın avlusunda yankılandı ve lobide çalan yaylı çalgılar dörtlüsünün sesini tamamen bastırdı.

Geri çekilmeyi düşünmeye bile fırs bulamadan, acımasız ve hesaplı bir güçle omzuma bir el çarptı. İtme doğrudan ve misafirlerden gizlemeye bile çalışmadığı bir öfkeyle doluydu.

Avlunun ortasında bulunan devasa taş çeşmeye daldığımda buz gibi suyun etkisiyle nefesim kesildi.