BÖLÜM 2
Güneş doğarken, Ethan’ın ölümü artık sadece bir trajedi olmaktan çıkmıştı.

Bu bir soruşturmaydı.

Babam, güvenlik kameraları kayıtlarının, eczane kayıtlarının ve otel gözetim kayıtlarının derhal incelenmesini emretti.

Gerçek çabucak ortaya çıktı.

Melissa olayın beyni değildi.

O, yıllar önce babamın büyük bir mali dolandırıcılığı ortaya çıkarmasının ardından hayatı mahvolmuş olan Vanessa Hale ile bağlantılıydı.

Vanessa yıllarca intikam planları yapmıştı.

Melissa’yı kullanarak Garrett’ı ailesinden uzaklaştırdı. Ona uyuşturucu verdi, dikkatini dağıttı ve saldırmak için mükemmel bir fırsat yarattı.

Vanessa, hastane gönüllüsü kılığına girerek Ethan’ın odasına girmeyi başardı.

Onu çok net hatırlıyordum.

O, içten bir gülümsemeyle karşılık vermişti.

Ethan’a peluş bir dinozor getirmişti.

Ben de ona teşekkür etmiştim.

Daha sonra Garrett, Melissa’nın eşyaları arasında bulduğu bir ses kayıt cihazını müfettişlere teslim etti.

Kayıt her şeyi ortaya çıkardı.

Melissa ağlıyordu.

“Bu iş çok ileri gitti,” dedi. “O daha bir çocuk.”

Vanessa’nın sesi sakindi.

“O bir Sterling.”

Bu dört kelime odadaki herkesi ürpertti.

O gece, Ethan olmadan ilk kez eve döndüm.

Gece yarısına doğru koridordan bir ses geldi.

Yatak odasının kapısı açıldı.

Vanessa Hale orada gülümseyerek duruyordu.

“Oğluma ne yaptınız?” diye sordum.

“Oğlunuzun bu kadar çabuk ölmesi hiç beklenmiyordu,” diye yanıtladı kadın.

Başka bir şey yapamadan polis eve baskın yaptı ve onu tutukladı.

Ancak polis memurları onu götürürken, son bir uyarıda bulundu.

“Babanıza Ethan adına açılmış hesap hakkında sorun.”

Ertesi gün babam sırrı açıkladı.

İki yüz milyon dolar değerinde bir vakıf fonu.

Ethan için oluşturuldu.

Onu korumak için yaratıldı.

“Onu kimden koruyacaksınız?” diye sordum.

Babam başka yöne baktı.

“Garrett’ten.”

BÖLÜM 3
Bulmacanın son parçaları ise daha da yıkıcıydı.

Babam, Garrett’ın yıllarca büyük kumar borçlarını gizlediğini itiraf etti. Onu çok uzun zaman önce soruşturmuştu ama ailemizi koruyabileceğini düşündüğü için gerçeği benden saklamıştı.

Yanılıyordu.

Ardından müfettişler Vanessa’nın yalnız hareket etmediğini keşfetti.

Hastanenin içindeki birisi ona yardım etmişti.

Verilen cevap herkesi şok etti.

Andrew Vale.

Garrett’ın ağabeyi.

Ethan’ın amcası.

Saygın bir çocuk kardiyoloğu.

Hastane kayıtları, Andrew’un Ethan’ın tıbbi dosyasına durumunun aniden kötüleşmesinden bir saatten kısa bir süre önce eriştiğini gösterdi.

Şehirden kaçmaya çalışırken tutuklandı.

Sorgulama sırasında Andrew, Vanessa’nın Ethan’ın tedavisine müdahale etmesi için kendisine para ödediğini itiraf etti. Ethan’ın ölmesini asla istemediğini iddia etti.

Ama bir doktor olarak risklerin farkındaydı.

Vanessa, Andrew ve olayda yer alan herkes mahkum edildi.

Garrett tam iş birliği yaptı. Varlıklarını Ethan adına kurulan bir vakfa devretti ve asla af dilemedi.

Ethan’ın cenazesinde, yağmur altında tek başına durdu.

Yok ettiği ailesinden çok uzakta.

Ayin bittikten sonra Ethan’ın yatağının altında küçük mavi bir kutu buldum.

İçinde bir çizim vardı.

Resimde Ethan ve ben devasa sarı bir güneşin altında duruyorduk.

Arka yüzünde bir çocuğun düzensiz el yazısıyla yazılmış bir mesaj vardı:

Anneciğim, sonsuza dek üzgün kalma. Cennette olduğumda gülümsemeni istiyorum. Büyükbabam der ki, sevgi vedadan daha büyüktür.

Daha önce hiç bu kadar çok ağlamamıştım.

Bir yıl sonra babam hastanede Ethan Vale Çocuk Kliniğini açtı.

Ailelerinin maddi imkanları yetersiz olan hasta çocuklara tedavi ve destek sağladı.

İki yıl sonra, Lily adında dört yaşında bir kızı evlat edindim.

Bir akşam kucağıma oturdu ve sordu:

“Sen de benim annem olabilir misin?”

Duvara asılı Ethan’ın çizimine baktım.

İlk defa o anı beni yıkmadı.

Bana yol gösterdi.

Lily’ye sıkıca sarıldım.

“Evet,” diye fısıldadım. “Her zaman.”

İnsanlar, Garrett’ın on sekiz çağrıyı cevapsız bıraktığı gece hikayenin sona erdiğine inanıyordu.

Yanılıyorlardı.

O gece bir hayat sona erdi.

Ancak Ethan ardında intikamdan daha güçlü bir şey bıraktı.

O, sevmeye devam etmek için bir sebep bıraktı ardında.

SON