Kızın birisi sevgilisiyle buluşmuş”gel seni bize götürüp ailem ile tanıştırayım, hem de akşam yemeği yeriz.” demiş. anında arkasındanda bir hatırlatmada bulunmuş. “yalnız ilgi et bizim evde yemek yerken kimse konuşmaz. konuşan olursa o tüm bulaşıkları yıkar…” adam 4 bireyin bulaşığından ne olacak diye düşünürken eve girdiklerinde bir de ne görsün dağ taş her yer bulaşık… uulan bir konuşursak yandık demiş… yemek yerken aklına “ben şimdi bu kızın elini tutsam kimse bir şey diyemez.” fikri gelmiş. kızın elini tutmuş, kimseden çıt yok. bir de öppeyim demiş, öpmüş yine çıt yok.. ulan ben bununla bu işi burada pişireyim demiş. her bireyin gözü önünde kızla o işi yapmış ama yine çıt yok.. adam iyice pişkinliğe vurup yahu bunun anası da güzelmiş deyip….tam bu sırada dışarıda gök gürleyip yağmur yağmaya başlamış. bizimki motoru paslanmasın diye aldığı vazelini cebinden çıkardığı anda kızın babası bağırarak ayağa fırlamış.

– “tamam tamam koy onu yerine bulaşıkları ben yıkarım”