Saygıyla eğilerek, “Bayan Smith, otel girişinden sonra doğrudan konferans alanına geçelim mi? Sunum için her şeyi hazırladım,” dedi. Yanımdaki adam bu sözleri duyunca adeta donakaldı. Asistanım uzaklaşırken adam az önceki küstah tavrını tamamen bir kenara bırakıp titreyen bir ses tonuyla, “Affedersiniz… Siz de mi konferansa gidiyorsunuz? Orada bilişsel teknolojiler üzerine konuşacak çok saygın bir bilim kadını vardı, onun da soyadı Smith’ti,” diye sordu.

Çantamı alıp ayağa kalktım, gözlerinin içine sakin bir güçle bakarak, “Evet, o bahsettiğiniz kişi benim,” dedim. Adamın yüzü bir anda kireç gibi bembeyaz oldu, kekelemeye başlayarak aslında çalışmalarıma ne kadar hayran olduğundan bahsetmeye çalıştı. Ona sadece hafifçe gülümseyip önünden geçerek uçaktan ilk çıkan ben oldum; o ise koltuğunda adeta havası sönmüş bir balon gibi kalakaldı. Bu unutulmaz dersin ardından, insanları sadece dış görünüşlerine göre yargılamayı bırakmış olduğunu umuyorum.