“Kocam, metresini Sapanca’daki göl evime getirdi ve eşyalarımı toplamak için bana sadece yirmi dakika süre verdi.”

Hakan, 100 milyon liralık villaya girdiğinde söylediği ilk şey buydu. Ne bir selamlama ne bir özür ne de yaptığı acımasızlığı yumuşatma çabası… Yalnızca yirmi dakika. Yağmurdan ıslanmış paltosuyla salonda duruyordu. Bir eli, on bir aydır birlikte olduğu Selin’in belindeydi.

Selin, tavandan tabana uzanan pencerelere ve göl manzarasına bakıp büyülenmiş bir halde fısıldadı: “Aman Tanrım… Hakan, hiç abartmıyormuşsun.”

On dört yıl boyunca Hakan’ın şirketini tek başıma büyütmüş, tüm mimari projeleri ben tasarlamıştım. O röportajlar verip kendini “kurucu ve vizyoner” olarak tanıtırken, arka planda tüm krizleri çözen bendim. Şimdi ise bana ait olan evde, hazırladığı boşanma protokolünü masaya fırlatıp benden şirketteki tüm haklarımdan vazgeçmemi ve evi terk etmemi istiyordu.