Oğlum Noel yemeğinde yirmi iki akrabanın önünde doğrudan yüzüme bağırdı, “Kirayı öde ya da defol git!” Gelinim ise alaycı bir şekilde, “Bakalım nasıl hayatta kalacaksın!” dedi. Ben de eşyalarımı topladım, gizlice satın aldığım eve taşındım ve onların benden beklediği her türlü ödemeyi, iyiliği ve parayı kestim.

Oğlum Daniel Whitaker, Noel sofrasına o kadar şiddetli vurdu ki kristal bardaklar şıkırdadı.

“Kirayı öde ya da defol!”

Odayı sessizlik kapladı.

Yemek masamın etrafında yirmi iki kişi toplanmıştı: kız kardeşlerim ve kocaları, Daniel’in kuzenleri, gelinim Melissa, ilgisiz üç genç ve çatallarında patates püresiyle donmuş iki torunum. Hindi kesilmişti. Mumlar yanıyordu. Otuz bir yıldır yaşadığım evin pencerelerine kar hafifçe vuruyordu.