Oğlum, Ben İşteyken Evimize Gelen Gizemli Kadını Anlattı… Gerçeği Öğrendiğimde Gözyaşlarıma Engel Olamadım

DOLAR

Alış: 47.65

Satış: 47.84

EURO

Alış: 54.93

Satış: 55.15

GBP

Alış: 64.15

Satış: 64.63

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 5.08.2026

Oğlum, Ben İşteyken Evimize Gelen Gizemli Kadını Anlattı… Gerçeği Öğrendiğimde Gözyaşlarıma Engel Olamadım

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Annemi kaybedeli henüz üç ay olmuştu. Evin her köşesinde onun izleri vardı. Bir sabah yatak odamı toplarken dolabın üzerinde duran ipek eşarbını elime aldım. Üzerinde hâlâ yasemin kokusu vardı. Gözlerim dolarken beş yaşındaki oğlum Efe kapıda belirdi. “Anne, yine mi ağlıyorsun?” “Gözyaşı değil oğlum… Sadece anneannenin kokusunu özledim.” Tam o sırada eşim Murat içeri girdi. Efe’nin parmaklarında kurumuş gümüş renkli boyayı görünce nereden geldiğini sordum. Murat ise okuldaki resim etkinliğinden kaldığını söyleyerek konuyu kapattı. Son günlerde telefonuna gelen mesajlardan sonra yüzünde beliren gizemli tebessüm, sık sık dışarı çıkması ve üst kattaki misafir odasını kilitli tutması dikkatimi çekiyordu. Yas sürecinde olduğum için bunları fazla büyütmediğimi düşünüyordum.

: Ertesi gün markete gittiğimizde hayatımı değiştirecek olay yaşandı. Kasada beklerken Efe bir kadını gösterdi. “Anne, bak! İşte sen işteyken eve gelen teyze.” Kalbim bir anda hızla çarpmaya başladı. “Ne dedin oğlum?” “Babam o teyzeyle üst kattaki odada oyun oynuyor. Bana da bunun sürpriz olduğunu söyledi.” O an dünyam başıma yıkıldı. On yıllık evliliğim boyunca eşime hep güvenmiştim. Şimdi ise küçük oğlumun masum sözleri, aklıma ihanet ihtimalini getiriyordu. Kadının yanına gittim. Adının Nermin olduğunu söyledi. “Eşimle ne ilişkiniz var?” diye sordum. Kadın kısa süre sustu. “Ben Murat Bey için özel bir çalışma yapıyorum. Bana bunu kimseye söylemeyeceğime dair söz verdirdi.” Bu cevap şüphelerimi daha da artırdı. Hızla marketten çıktım. Murat’ı defalarca aradım ama telefonunu açmadı. Eve döndüğümde doğruca üst kata koştum. Misafir odasının kapısı hâlâ kilitliydi. Efe yanıma gelip sessizce konuştu. “Anne, anahtar babamın çantasında. Sadece babam ve boya yapan teyze açabiliyor. Çünkü sürpriz henüz bitmedi.” Artık zihnimde bütün parçalar birleşmişti. Kilitli oda… Gizemli kadın… Boyalar… Telefonunu açmayan eşim… Her şey bana aynı gerçeği söylüyordu. Aşağı kata inip ne söyleyeceğimi düşünürken telefonum çaldı. Murat’tan bir fotoğraf gelmişti. Fotoğrafta kilitli misafir odasının içi görünüyordu. Duvarın tamamına büyük bir resim yapılmıştı. Resimde annem vardı. Yüzündeki sıcak gülümsemesi, mutfakta bana baktığı hâli birebir çizilmişti. Tavan ise tamamlanmamış gümüş yıldızlarla süsleniyordu. Mesajın altında dört cümle yazıyordu: “Dün çektim.” “Sana hazır olmadan göstermek istemedim.” “Lütfen yukarı çık.” “Seni seviyorum.” O an bütün şüphelerim paramparça oldu. Efe’nin parmaklarındaki boya… Kilidi açılmayan oda… Markette karşılaştığım kadın… Hepsinin tek sebebi vardı. Murat, annemin anısını yaşatacak özel bir oda hazırlıyordu. Efe de gizlice yıldızları boyayarak babasına yardım ediyordu. Gözyaşları içinde yeniden markete döndüm. Nermin arabasının bagajını topluyordu. Yanına giderek özür diledim. “Beni affedin. Çok yanlış düşündüm.” Kadın gülümsedi. “Murat Bey dört ay önce bana geldi. Bana annenizin eski fotoğraflarını getirdi. Her gece odanıza baktığınızda annenizi yeniden görebilmeniz için bu duvar resmini yapmamı istedi.” Efe elindeki küçük boya fırçasını gösterdi. “Anneanne yıldızları severmiş. Ben de onları boyadım.” Eve döndüğümüzde Murat kapıda bizi bekliyordu. Yüzünde hem korku hem de mahcubiyet vardı. “Bunu sana sürpriz yapmak istemiştim.” dedi. Sessizce elini tuttum. Birlikte üst kata çıktık. Kapı açıldığında annemin dev portresi bütün ihtişamıyla karşımdaydı. Sanki birazdan bana gülümseyip konuşacak gibiydi. Tavan boyunca uzanan gümüş yıldızlar ise henüz tamamlanmamıştı. Yere oturup aylarca içime attığım acıyı ilk kez özgürce yaşadım. Murat yanıma çöktü. “Seni bu acıyla yalnız bırakmak istemedim.” dedi. O sırada Efe eline boya fırçasını aldı. “Anne, son yıldızı birlikte boyayalım.” Gülümsedim. Fırçayı oğlumun elinden aldım ve birlikte tavandaki son yıldızı tamamladık. O gün anladım ki bazen eksik gördüğümüz parçalar, gerçeği bilmediğimiz için bizi yanlış düşüncelere sürükleyebilir. Güven, sevgi ve açık iletişim ise en büyük yaraları bile iyileştirebilir. Annem artık yanımızda değildi. Ama onun sevgisi, çizilen o duvarda, tavandaki yıldızlarda ve ailemizin birbirine sımsıkı sarıldığı o odada yaşamaya devam edecekti.

Haberin Devamı

Oğlum, Ben İşteyken Evimize Gelen Gizemli Kadını Anlattı… Gerçeği Öğrendiğimde Gözyaşlarıma Engel Olamadım

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Ailem Cenazeye Gelmedi, Miras Haberini Duyunca Kapıma Dayandı