Bölüm 2 : Selin’in düşen dolgu parçasından sonra restoranın içindeki hava tamamen değişmişti. O an artık hiçbir şey eski haline dönemezdi. İnsanlar fısıldaşıyor, telefonlar sessizce kayıttaydı. Kimse açıkça konuşmuyordu ama herkes gerçeği anlamıştı: O gece sadece bir hesap değil, bir hayat dengesi de masaya konmuştu.
Mert olduğu yerde çakılı kalmıştı. Gözleri Selin ile yerdeki parçaya gidip geliyordu. Sanki beyninde bir şeyler kopuyor, uzun zamandır taşıdığı bütün inançlar tek tek çöküyordu.
“Selin…” dedi kısık bir sesle. “Bu ne?”
Selin bir adım geri çekildi. İlk kez o kusursuz maskesi çatlamıştı.
“Bu… bu göründüğü gibi değil.”
Ama sesi bile titriyordu artık. Kontrol yoktu. Sadece panik vardı.
Ben sandalyede otururken hiçbir şey söylemedim. Çünkü bazı anlarda söz, sadece gerçeğin ağırlığını dağıtır. Ve bu gece dağıtılmaması gerekiyordu.
Müdür sessizce yanımıza yaklaştı.
“Efendim… güvenlik çağırmamı ister misiniz?”
Başımı salladım.
“Gerek yok.”
Mert bir anda Selin’e döndü.