Kocamı En Yakın Arkadaşıyla

DOLAR

Alış: 47.79

Satış: 47.98

EURO

Alış: 55.32

Satış: 55.54

GBP

Alış: 64.55

Satış: 65.03

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 17.04.2026

Kocamı En Yakın Arkadaşıyla

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Gençliğimin en karanlık, en utanç verici itirafı buydu. Sekiz yıl önce, hayatımın en büyük, en affedilmez hatasını yapmıştım. Kocam Tolga ile yedi yıllık evliydik ve son bir yılımız tam bir kabusa dönüşmüştü. O neşeli, sevgi dolu adam gitmiş; yerine gözlerime bile bakmayan, bana dokunmaktan kaçınan, geceleri eve geç gelen, soğuk ve yabancı bir adam gelmişti. Kendimi değersiz, çirkin ve tamamen istenmeyen bir kadın gibi hissediyordum. Tam o çöküş dönemimde, Tolga’nın liseden beri en yakın arkadaşı olan, düğünümüzde nikah şahidimiz Emir sürekli yanımdaydı. Tolga’nın yokluğunu onunla dertleşerek dolduruyordum. Emir beni dinliyor, bana değerli olduğumu hissettiriyordu. Ve o lanet olası gece, içkinin de etkisiyle bir zayıflık anına yenik düştüm. Emir ile birlikte oldum. Tolga bizi o halde yakaladı. O an kopacak kıyameti, yüzüme atılacak tokatları, edilecek küfürleri bekledim. Ama Tolga hiçbirini yapmadı. Gözlerindeki o boş, donuk ifadeyle bize baktı, arkasını döndü ve evden çıkıp gitti. Boşanma davamız tek celsede, sessiz sedasız bitti. Benden hiçbir şey talep etmedi. Sadece hayatımdan tamamen, iz bırakmadan silindi. Emir de yaşadığı suçluluk duygusuyla ertesi gün şehri terk etti. İki erkeğin hayatını mahvetmiş, kendi yuvamı kendi ellerimle başıma yıkmış “o kadın” olarak bir başıma kaldım. Yıllarca bu utancın zehriyle yaşadım, kendimi insanlardan soyutladım. Ta ki dün sabaha kadar. Kapım çaldığında sıradan bir kargo bekliyordum. Ancak kuryenin uzattığı sararmış, kenarları yıpranmış zarfın üzerindeki el yazısını gördüğümde kalbim tekledi. Gönderen Emir’di. Sekiz yıldır sesini bile duymadığım, adını anmaktan bile korktuğum adamdan gelen bu zarf ellerimde titriyordu. İçinden bana savuracağı nefret dolu sözleri, geçmişin o iğrenç hayaletini bekleyerek zarfı yırttım. Ancak içinden sadece tek bir sayfa mektup ve arkası dönük bir fotoğraf düştü

: Önce o eski fotoğrafa uzandım. Tersini çevirdiğim an, nefesim boğazımda düğümlendi. Fotoğrafta Tolga ve Emir vardı. Bir hastane odasındaydılar. Tolga’nın üzerinde hastane önlüğü vardı, o gür saçları tamamen dökülmüş, yüzü kağıt gibi bembeyaz olmuş, kollarına serumlar ve tuhaf hortumlar bağlanmıştı. Gözlerinin altı kapkaranlıktı ama dudaklarında o eski, huzurlu tebessümü vardı. Emir ise onun başucunda oturmuş, Tolga’nın elini sımsıkı tutuyordu. Beynim bu görüntüyü idrak etmeyi reddediyordu. Tolga hasta mıydı? Ne zaman? Fotoğrafın sağ alt köşesindeki dijital tarihe baktım ve o an ayaklarımın altındaki zeminin büyük bir gürültüyle yarıldığını hissettim. Tarih, benim Tolga’yı Emir ile aldattığım ve evliliğimizin bittiği o korkunç geceden tam üç ay öncesini gösteriyordu. Titreyen, buz kesmiş parmaklarımla Emir’in mektubunu elime aldım. Gözyaşlarım çoktan yanaklarımı yakarak süzülmeye başlamıştı. “Aylin,” diye başlıyordu mektup. “Bu mektubu okuduğunda, Tolga artık bu dünyada olmayacak. Dün gece onu kaybettik. Sana bu gerçeği o ölmeden önce anlatmamam için bana yemin ettirdi, yıllarca bu sırrın ağırlığıyla yaşamak beni mahvetti ama ona verdiğim sözü tutmak zorundaydım. Tolga, evliliğinizin son yılında pankreas kanserine yakalandığını ve sadece birkaç aylık ömrü kaldığını öğrendi. Tedavisi yoktu. Sona doğru giderken o acınası, eriyip biten halini görmeni, onunla birlikte o hastane odalarında kendi gençliğini ve hayatını çürütmeni istemedi. Seni o kadar çok seviyordu ki, onun arkasından yıllarca yas tutmana, hayata küsmene dayanamazdı. Seni kendinden uzaklaştırması gerekiyordu.” Nefes alamıyordum. Kelimeler bulanıklaşıyor, göğüs kafesim paramparça oluyordu. “Sana kötü davranmaya, senden kaçmaya başladı. Ama sen yine de gitmiyordun, evliliğinizi kurtarmak için çırpınıyordun. Tolga bana yalvardı Aylin. O hastane yatağında ellerime sarılıp ağlayarak, ‘Benden nefret etmesini sağla, ancak o zaman vicdan azabı çekmeden yeni bir hayat kurabilir’ dedi. O gece, o ihanet gecesi… Her şey Tolga’nın planıydı. İçkine uyku ilacı benzeri bir şey katmıştık, sen ne olduğunu bile tam anlayamadan o içeri girdi. Biz seni aldatmadık Aylin, Tolga benim en yakın arkadaşımdı ve sen onun her şeyidin. O sadece, senin bir an önce ondan kurtulman ve onu acımadan unutman için kendi onurunu, kendi gururunu feda edip tüm o iğrenç tiyatroyu yazdı.” Mektup ellerimden kayıp parke zemine düştü. Hastane koridorunda değil, kendi salonumun ortasında, yıllarca kendimi bir canavar gibi hissettiğim o evin içinde dizlerimin üzerine yığıldım. Avazım çıktığı kadar, boğazım yırtılırcasına bağırdım. Sekiz yıl! Tam sekiz yıl boyunca ona ihanet ettiğim için kendimden iğrenmiş, aynalara bakamamış, cehennem azabı çekmiştim. Oysa beni terk edip giden, nefret ettiğim o adam, beni o kadar çok sevmişti ki, benim için kendi onurunu ayaklar altına almış ve o korkunç hastalığın acısını tek başına, ıssız bir köşede çekerek ölmüştü. Fotoğrafı göğsüme bastırdım, sanki Tolga’nın o soğuk, hastalıklı tenine dokunur gibi. Hayatım boyunca peşimi bırakmayan o ihanetin utancı, yerini çok daha ağır, çok daha ölümcül bir kedere bıraktı. Ben kocamı aldatmamıştım; ben, beni bu dünyadaki her şeyden çok seven bir adamın benim için hazırladığı o fedakarlık kafesinin içinde, kendi vicdanımla yıllarca kör bir savaşa tutuşmuştum. Ve asıl ceza, bu muazzam sevginin bedelini ona hiçbir zaman sarılamayacak, ona asla teşekkür edemeyecek ve ondan asla özür dileyemeyecek olmamdı.

Haberin Devamı

Kocamı En Yakın Arkadaşıyla

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Komşu her gün hiçbir şeyin yetişmediği aynı toprak parçasını suluyordu