Selin, İstanbul’daki yüksek katlı evlerinin yatak odasında, eşi Mert’i aradığında yalnızca ona iyi geceler demek istemişti. Saat neredeyse 23.00’tü. Şehrin ışıkları pencerelerden içeri süzülüyor, Selin ise her zamanki gibi eşine dikkatli araç kullanmasını söylemeye hazırlanıyordu.

“Beni merak etme, seni seviyorum. Lütfen dikkatli gel,” dedi.

Ancak Mert cevap vermedi. Telefonu kapatmayı unutmuştu.

Selin, önce eşinin kahkahasını duydu. Bu, müşterileriyle konuşurken kullandığı resmi kahkaha değildi. Çok daha rahat ve samimi bir tondaydı. Ardından Mert’in başka bir kadınla konuştuğunu fark etti.

“İrem, sakin ol,” dedi Mert. “Selin’in babasından on milyon dolar geldiği anda boşanma başvurusunu yapacağım.”

Selin olduğu yerde donup kaldı.

İrem, onun en yakın arkadaşıydı. Yıllardır birlikte doğum günlerine, davetlere ve özel günlere katılmışlardı. Selin, evliliğinde sorun yaşadığında dertlerini ona anlatmış, İrem de her defasında kendisini teselli etmişti. Şimdi ise aynı kadın, eşinin gizli planının içindeydi.

Mert, Selin’in hiçbir şeyden şüphelenmeyeceğini söylüyordu. Onu sadık, duygusal ve insanlara kolay güvenen biri olarak tanımlıyordu. Evliliği kutsal gördüğü için gerçeği fark etmeyeceğine inanıyordu.

Sonra İrem, hamile olduğunu açıkladı.

Selin ne bağırdı ne telefonu yere attı. Yatağın kenarına oturarak düğün fotoğraflarına baktı. O güne kadar sevgi sandığı pek çok davranışın aslında hesaplı bir planın parçası olabileceğini ilk kez düşündü.