İstanbul’da faaliyet gösteren teknoloji şirketi Nova Teknoloji, kuruluşunun yirminci yılını büyük bir otelde düzenlenen görkemli davetle kutluyordu. Şirket çalışanları, yatırımcılar ve yöneticiler salonda yerlerini alırken herkes gecenin sonunda açıklanacak yeni yönetim kararını merak ediyordu.

O akşam kimsenin bilmediği en büyük sır ise davetlilerin arasında sessizce oturan Aslı idi.

Aslı’nın eşi Mert, şirketin strateji direktörüydü. Haftalardır yönetim kurulu başkanı olacağına kesin gözüyle bakıyor, çevresindekilere geleceğin patronu gibi davranıyordu. Yanından ayırmadığı kurumsal iletişim müdürü Ceren ise neredeyse her toplantıda onunla birlikte görünüyordu.

Kutlama devam ederken Mert, herkesin önünde Aslı’nın omzunu sertçe iterek onu şampanya masasının üzerine düşürdü.

“Artık eve gitsen iyi olur. Bu gece benim yanımda olması gereken kişi sensin değil, Ceren.” dedi.

Salondaki yüzlerce kişi olanları gördü ancak kimse konuşmaya cesaret edemedi.

Aslı sakinliğini bozmadı.

Sadece omzunu düzeltti ve gülümsedi.

“Hayır,” dedi. “Bence açıklamayı burada dinleyeceğim.”

Mert küçümseyerek güldü.

O, eşinin yalnızca annesinden kalan küçük bir mirasla ilgilendiğini ve zaman zaman bir vakıfta gönüllü çalıştığını sanıyordu.

Hiçbir zaman Aslı’nın ne işle uğraştığını gerçekten merak etmemişti.

Çünkü onun gözünde eşi sadece sessiz ve mütevazı bir kadındı.