Kızıma bu adamla evlenme dedim beni dinlemedi

DOLAR

Alış: 47.77

Satış: 47.96

EURO

Alış: 55.40

Satış: 55.62

GBP

Alış: 64.66

Satış: 65.14

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 12.03.2026

Kızıma bu adamla evlenme dedim beni dinlemedi

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Kızıma bu adamla evlenme dedim beni dinlemedi, beni çok seviyor anne bende onu seviyorum bizi kimse ayıramaz dedi. Damadı gözüm hiç tutmamıştı, baban yaşasaydı asla izin vermezdi dedim, ama ne yaptiysam evlenmelerine engel olamadım. Tek evim vardı onuda kızıma verdiğim için bende mecburen onlarla birlikte yaşamak zorunda kaldım. Kızım çalışıyor damat yiyordu resmen, girdiği her işten birkaç hafta sonra çıkıyordu. Sesim çıkmasın diye bana hizmet ediyor kahvaltimi hazırlıyordu, zamanla iyi anlaşmaya başladık, hatta bazen sohbet ediyor gülüyor eğleniyorduk, iyice yakınlaşmıştık. Birgün yine kızım işe gidince biz evde yalnız kalmıştık, yanıma geldi canım sıkılıyor biraz eğlenelimmi dedi…

: …Bir gün yine kızım işe gidince evde yalnız kalmıştık. Yanıma geldi, “Anne, canım sıkılıyor. Biraz eğlenelim mi?” dedi. Sesinde çocukça bir neşe vardı. Elindeki eski radyoyu gösterdi. “Bunu bodrumda buldum, çalışıyor mu acaba?” dedi. Gülümsedim. Uzun zamandır birinin bana anne demesine alışmaya çalışıyordum hâlâ. “Çalışıyorsa eski türküler vardır içinde,” dedim. “Gençler sıkılır.” Radyoyu açtık. Cızırtının ardından tanıdık bir melodi yayıldı odaya. Gençliğim… rahmetli eşim… tek odalı evimiz… Bir an gözlerim doldu. Bunu fark etti. Hemen sustu, yanımda yere oturdu. “Bir şey mi oldu?” dedi, sesi bu kez daha sakindi. “Yok,” dedim. “Sadece eskiler geldi aklıma.” Başını salladı. “Biliyor musun,” dedi, “ben bu eve ilk geldiğimde senden çok korktum. Beni hiç sevmeyeceğini sandım.” İlk kez bu kadar açık konuşuyorduk. “Sevmemek değil,” dedim, “kızımı korumaktı derdim. Bir anne başka ne yapar ki?” Derin bir nefes aldı. “Haklıydın,” dedi. “Ben de hazır değildim. İşten işe savruldum. Ama artık değişmek istiyorum.” O gün uzun uzun konuştuk. O anlattı, ben dinledim. Hayatın onu nasıl oradan oraya savurduğunu, kendini nasıl kaybolmuş hissettiğini… Akşam olunca kızım geldi. Üçümüz aynı sofraya oturduk. Gülüştük. İlk kez ev, gerçekten ev gibi hissettirdi. Birkaç ay sonra iş buldu. Düzenliydi bu kez. Sabahları erkenden çıkıyor, akşam yorgun ama gururlu dönüyordu. Bir gün bana bir anahtar uzattı. “Anne,” dedi, “bu senin evinin anahtarı. Burası bizim ama sen misafirsin. İstersen git, istersen kal. Karar senin.” O an anladım. Bazen insanlar yanlış başlar ama doğru yerde öğrenir. Bazen bir anne sadece direnmez… Bazen bekler. Ve beklemek de bir sevgidir.

Haberin Devamı

Kızıma bu adamla evlenme dedim beni dinlemedi

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Büyük indirimler