Geri çekildim ve çığlık attım – korkudan değil, birdenbire içine çekildiğim durumu fark ettiğim için.

Mark, daha önce tanıdığım erkeklerden farklıydı.

Beni hemen durdurdu.

—Lütfen bağırma — dedi sessizce. — Her şeyi açıklayacağım.

Yavaş konuşuyordu, sanki bu konuşmaya uzun süredir hazırlanıyormuş gibi.

Çocukken başına gelen bir kaza nedeniyle sonsuza dek çocuk sahibi olma yeteneğini kaybetmişti. Ailesi için bu utanç vericiydi.

Ebeveynleri, toplumun gerçeği öğrenmesine izin veremezdi. Oğulları için resmi, onurlu, skandalsız ve sorusuz bir eş gerekiyordu.

—Diğer erkekler gibi değilim — dedi açıkça. — Ve asla olamam. Ama bir eşe ihtiyacım vardı. Aşktan değil. Ailenin itibarı için.

Sonra bana bir anlaşma teklif etti. Ben evlilik içinde güvenli bir yaşam, koruma, statü ve özgürlük kazanıyorum. O – toplum için bir eş. Aramızda, dışarıdan görünen refah dışında, hiçbir yükümlülük yok. Çocuk istersem onları evlat edinebiliriz.

Yatak kenarında oturdum, ellerimi sıkarak ve bir gecede hayatımın beklediğimden tamamen farklı bir yöne döndüğünü anladım. Karşımda “evet” ve “hayır” arasında bir seçim yoktu; tüm geleceğimi belirleyecek bir karar vardı.

Ve ne cevap vereceğimi bilmiyordum.