Eşimin vefatından iki yıl sonra yeniden evlendim. Beş yaşındaki kızım ve ben, yeni eşimin ailesinden kalan büyük ve eski bir eve taşındık. İlk başlarda her şey yolundaydı. Yeni eşim nazik, sabırlı ve anlayışlıydı. Hayatımıza giren bir umut ışığı gibiydi.

Bir hafta süren iş seyahatinden döndüğümde kızım koşarak bana sarıldı ve kulağıma fısıldadı:
“Babacım… sen yokken yeni annem farklı oluyor.”

O an içime bir korku düştü. Ne demek istediğini sorduğumda, yeni eşimin sık sık çatı katına kapanıp kapıyı kilitlediğini, içeriden tuhaf ve korkutucu sesler geldiğini anlattı. Oraya girmesine izin verilmediğini, kendisine karşı zaman zaman sert davrandığını söyledi. Odasını tek başına temizlemesini istiyor, iyi davransa bile onu ödüllendirmiyordu.

En çok da kilitli çatı katı içimi rahatsız etti. Daha önce fark etmiş ama onun özel alanı olduğunu düşünerek üzerinde durmamıştım. O gece uyuyamadım. Kızımı hayatıma alırken yanlış bir karar mı vermiştim?