Altmış sekiz yaşındaki Elif Varlı, tek oğlu Cüneyt’in düğün sabahına büyük bir heyecanla uyandı. İstanbul Boğazı’ndaki aile köşkünde gözlerini açtığında ilk yaptığı şey, gümüş renkli saçlarına dokunmak oldu.

Fakat parmakları saçlarına değil, tamamen kazınmış başına değdi.

Elif paniğe kapılarak aynanın karşısına geçti. Uyurken saçlarının tamamı kesilmişti. Makyaj masasının üzerinde ise müstakbel gelini Vildan tarafından yazılmış bir not duruyordu:

“Artık gerçekte neye benzediğin ortaya çıktı: Kimseye faydası olmayan, yalnızca yer kaplayan yaşlı bir kadın.”

Bu yalnızca acımasız bir şaka değildi.

Vildan, Elif’in evinde ve ailesinde söz sahibi olduğunu göstermeye çalışıyordu.

Üstelik düğünün ertesi sabahı Elif’in, oğlu ile gelini adına kurulacak güvence fonuna yaklaşık 120 milyon dolarlık bir aktarım yapması planlanıyordu. Bu, yıllar önce vefat eden eşi Artun Varlı’ya verdiği bir sözdü. Artun, oğulları bir yuva kurduğunda hayat boyu ekonomik güvenceye sahip olmasını istemişti.

Ancak Artun, Vildan’ı hiç tanımamıştı.