Kazakistan’daki zorlu petrol şantiyelerinde beş yıl boyunca aralıksız çalıştım. Aileme güvenli ve lüks bir hayat sunabilmek için her ay aksatmadan annem Sevim’e 8.000 dolar para gönderdim. Telefon görüşmelerimizde annem bana her zaman eşi benzeri olmayan pembe tablolar çizdi: “Elif şehirde alışverişte oğlum”, “Torunun Kaan özel dersinde, için rahat olsun.”

Sözleşmem iki ay erken bitince, aileme sürpriz yapmak için kimseye haber vermeden İstanbul yakınlarındaki lüks çiftlik evime döndüm. Elimde eşime aldığım altın bilezik ve oğluma getirdiğim oyuncak kolileriyle bahçeye girdiğimde, evden yükselen kahkahalar ve müzik sesleriyle karşılaştım. Annem Sevim ve kız kardeşim Hande, benim kazandığım paralarla yüksek sosyeteden misafirlerine görkemli bir davet veriyordu.