Askerler, sırtındaki yaralar yüzünden kızla dalga geçiyordu, ama her şey, bir general bölüğe geldiğinde ve korkunç gerçeği açıkladığında değişti 😱😨

Her zaman sadece erkeklerin görev yaptığı bölüğe bir gün bir kız getirildi. O andan itibaren her şey tersine dönmüş gibiydi. Önce — şaşkın bakışlar, sonra arkasından sessiz kahkahalar, ve sonunda artık kimse saklanmaya çalışmıyordu.

— Ciddi misiniz? Artık bizimle mi görev yapacak? — diye alay etti biri.

— Silahı kaldırabilecek mi ki? — diye ekledi bir diğeri.

Başta şaka gibi geliyordu, ama gün geçtikçe iş daha da sertleşti. Önemli görevlere alınmadı, bilerek utanç verici durumlara sokuldu ve her fırsatta kışkırtıldı.

— Dikkat et, engel parkurunda tırnağını kırma — diye bağırdılar arkasından.

— Belki de sağlık birimine gitmelisin? Orada en azından çay servis edersin — diye güldü birisi kalabalıktan.

O susuyordu. Sadece işini yapıyordu, tartışmıyor, şikayet etmiyor, kimseye bir şey kanıtlamaya çalışmıyordu. Bu onları daha da sinirlendiriyordu.

Bir gün her şey sınırı aştı.

Soyunma odasında antrenmandan sonra kıyafetini değiştiriyordu. Sırtından ter akıyordu, üniforması ıslaktı ve o anda bir asker kazara baktı… ve dondu kaldı.

— Hey… bunu gördünüz mü? — dedi, kaşlarını çatarak.

Diğerleri yaklaştı. Ve işte o an başladı.

Sırtında derin, düzensiz yaralar vardı. Eski, kaba, sanki korkunç bir şey bırakmış gibi.

Bir an sessizlik oldu… sonra biri kıkırdadı.

— Bu da ne öyle… seni vahşi hayvanlar mı parçalamış?

— Yoksa motor testere ile mi oynamaya karar verdin? — dedi bir başkası gülerek.

— Hadi ama, belki sadece talihsiz bir düşüş oldu — diye ekledi üçüncüsü, artık açıkça gülerek.

Kahkaha tüm odaya yayıldı.

Kız yavaşça sıraya oturdu, sonra yere indi. Yüzünü elleriyle kapattı ve gözyaşlarını tutmaya çalıştı. Omuzları titriyordu, ama yine de sessiz kaldı.