“Bu bankada bir müşterinin kıyafetine bakılarak güvenlik çağrılmasını kim uygun gördü?” diye sordu Ragıp Erdem.

Sesi yüksek değildi ama bankanın içindeki bütün konuşmalar kesildi. Gişe görevlisinin yüzündeki yapmacık gülümseme silindi. Ferit elini kemerinden çekti. Arkada az önce dedemle alay eden kadın ise gözlerini kaçırıp hızla çıkışa yürüdü.

Ragıp önce dedeme döndü.

“Vehbi Amca, hoş geldin. Seni böyle beklettikleri için üzgünüm.”

Dedem elindeki eski şapkayı düzeltti.

“Günaydın Ragıp. Kusura bakma, işini böldük. Biçerdöverin kayışı koptu da parça almamız gerekiyor.”

“İşimi bölmedin,” dedi Ragıp. “Ama burada ne yaşandığını öğrenmem gerekiyor.”

Sonra Ferit’e baktı.

“Güvenlik çağrılmasını gerektiren bir tehdit veya saldırganlık gördünüz mü?”

Ferit başını iki yana salladı.

“Hayır müdürüm. Geldiğimde beyefendi sakince bekliyordu. Bana yalnızca kenara geçebileceğini söyledi.”

Gişe görevlisi itiraz etmeye çalıştı.

“Ragıp Bey, çok yüksek miktarda nakit istiyordu. Kimliklerini de kontrol etmem gerekiyordu.”