-
- Sıradan bir yaz hafta sonunda eşim Tarık ve üç küçük oğlumuz, şehirden uzak sakin bir baraj gölüne balık tutma hayaliyle yola çıkmışlardı. Ancak o neşeli sabahın ardından hiçbiri bir daha evimize geri dönmedi. Aradan geçen altı uzun yıl boyunca, koca bir ailenin yok oluşunun acısıyla baş etmeye çalıştım. Üç kızım Hande, Pelin ve Defne ile hayata tutunurken, her gün o sularda gerçekte ne olduğunu sorguladım. Eşim Tarık son derece temkinli, kurallara uyan ve ailesine düşkün bir adamdı. Kazadan sonra eşyalarına dokunmaya kıyamamış, anılarını evimizin en güvenli köşesinde saklamıştım. Kayınbiraderim Kenan ise bu süreçte sürekli yanımızda olmuş, evimizin tamiratından çocukların okul işlerine kadar her şeye koşarak bize destek vermüştü. Ne var ki, içimdeki o anneleşmiş şüphe hissi hiçbir zaman sönmemişti. Her şey, en büyük kızım Hande’nin tavan arasında babasının eski kışlık çanta ve malzemelerini elden geçirirken bulduğu eski bir cep telefonuyla altüst oldu. Tarık’ın yıllar önce kaybettiğini söylediği bu cihaz, dip köşede tozlu çorapların arasında saklanmıştı. Hande ekranı açtığında galeride kilitli kalmış, facianın yaşandığı gece kaydedilmiş son bir video ile karşılaştı. Videoyu izlediğimizde adeta kanımız dondu. Eşimin yüzü yorgunluktan solmuş, gözleri korkuyla doluydu. Kamera karşısında fısıltıyla konuşan Tarık, şu çarpıcı sözleri sarf ediyordu: “Eğer bu videoyu izliyorsanız başıma kötü bir şey gelmiştir. Oğullarım tamamen masumdur. Güvendiğim bir kişinin kumpasına kurban gittim. Kayınbiraderim Kenan ailemizin ortak mirasından büyük miktarda para kaçırdı ve bunu ifşa edeceğimi anlayınca beni köşeye sıkıştırdı.” Kayınbiraderim Kenan’ın adı geçtiğinde mutfaktaki hava bir anda buz gibi oldu. Bize altı yıldır dayanak olan, her pazar soframıza oturan adam, kocamın ve çocuklarımızın hayatını karartan o karanlık sırrın sahibi miydi? Videonun devamında Tarık, eski kulübedeki gizli mavi zarfı bulmamızı ve elindeki finansal belgelerle gerçeği ortaya çıkarmamızı vasiyet ediyordu. Gece yarısı, rüzgarlı ve sağanak yağmurlu havada kızım Hande ile birlikte o eski göl kenarındaki kulübeye doğru yola çıktık. Fakat arkamızdan bizi izleyen tek kişinin rüzgar olmadığını çok geçmeden öğrenecektik… Acaba kulübede bizi hangi tehlike bekliyordu ve Kenan gerçekten o karanlık gecenin arkasındaki isim miydi?
-
- Karanlık ve ıssız göl kenarındaki ahşap kulübenin kapısını açıp içeri girdiğimizde, tahta bankın altında Tarık’ın bahsettiği kalın mavi zarfı hemen bulduk. Zarfın içinde şirket hesap dökümleri, imza taklitleri ve Kenan’ın yıllardır aile varlıklarından sızdırdığı yüz binlerce liranın kanıtları yer alıyordu. Tam belgeleri incelerken dışarıda kuru bir dalın çıtırtısı duyuldu. Kulübenin tahta duvarına iki kez sertçe vuruldu ve o tanıdık ses karanlığı yardı: “Mavi zarfı ne çabuk buldunuz, Laura? O eski hatıraları gömülü bırakmalıydınız.” Karşımızda duran kişi Kenan’dan başkası değildi. Zarfı göğsüne sıkıca bastıran Hande’yle birlikte kapının gerisine çekildik. Kenan dışarıdan bağırarak kendini savunmaya çalıştı: “O teknedekilerin zarar görmesini asla istemezdim! Sadece Tarık’ın o muhasebeciyle buluşmasını engellemek için peşlerinden gitmiştim ama işler kontrolden çıktı!” Kocam ve çocuklarım su altındayken onun kıyıdan sessizce izlediğini ve asla yardım çağırmadığını itiraf etmesi, içimdeki tüm acıyı büyük bir öfkeye dönüştürdü. O sırada Hande, telefonunun kayıt tuşuna basarak Kenan’ın tüm itiraflarını saniye saniye kaydetmişti bile. Hızla acil durum ekiplerini arayarak bulunduğumuz konumu bildirdim. Çok geçmeden çalılıkların arasından yükselen polis sireni kâbusun sonunu müjdeledi. Emniyet güçleri ana otoyola çıkmaya çalışan Kenan’ı ablukaya alarak gözaltına aldı. Emniyette yapılan incelemelerde, Kenan’ın işlediği mali suçlar ve ihmaller zinciri delillerle kanıtlandı. Altı yıl boyunca içimizi kemiren o büyük boşluk, nihayet yerini hakikate ve adalete bıraktı. Çocuklarımla birlikte yepyeni bir yola adım atarken, geçmişin karanlığını geride bırakıp birbirimizin ellerine sımsıkı sarıldık. Artık biliyorduk ki, hiçbir yalan sonsuza kadar saklı kalmaz ve sevgi her karanlığı aydınlatmaya yeter.