Kırk yıllık evliliğimiz boyunca eşim Ferit hakkında bilmediğim tek bir şey bile olmadığını sanırdım. Ancak Ferit, ilk evliliğinden olan kızı Ceyda’yı ziyaret etmek için yurt dışına gittiğinde ve ölüm haberiyle birlikte külleri bana bir vazo içinde geri döndüğünde, her şey değişti.

Aramızdaki yıllar süren mesafeyi tamir etmek isteyen Ferit, Ceyda’nın yanında üç hafta geçirmek için yola çıkmıştı. Ancak gittikten sadece altı gün sonra Ceyda beni gözyaşları içinde aradı. Ferit ani bir kriz geçirmiş ve hayatını kaybetmişti. Hemen yanına gitmek istedim ama Ceyda, “Buradaki bürokrasi çok zor, sen gelme, babamın kremasyon işlemlerini ben hallederim” diyerek beni durdurdu. Kederin etkisiyle ona güvendim ve evde kaldım.

İki hafta sonra kapıma açık mavi renkte seramik bir kül vazosu geldi. Ferit ile yıllar önce bir söz vermiştik; hangimiz önce vefat ederse külleri ilk tanıştığımız göl kenarındaki salkım söğüt ağacının altına dökülecekti. Bir ay sonra, içimdeki cesareti toplayıp vazoyla birlikte göl kenarına gittim.