DOLAR
Alış: 44.66
Satış: 44.84
EURO
Alış: 52.65
Satış: 52.86
GBP
Alış: 60.30
Satış: 60.75
ANKARA
ADANA
ADIYAMAN
AFYON
AĞRI
AKSARAY
AMASYA
ANKARA
ANTALYA
ARDAHAN
ARTVİN
AYDIN
BALIKESİR
BARTIN
BATMAN
BAYBURT
BİLECİK
BİNGÖL
BİTLİS
BOLU
BURDUR
BURSA
ÇANAKKALE
ÇANKIRI
ÇORUM
DENİZLİ
DİYARBAKIR
DÜZCE
EDİRNE
ELAZIĞ
ERZİNCAN
ERZURUM
ESKİŞEHİR
GAZİANTEP
GİRESUN
GÜMÜŞHANE
HAKKARİ
HATAY
IĞDIR
ISPARTA
İSTANBUL
İZMİR
KAHRAMANMARAŞ
KARABÜK
KARAMAN
KARS
KASTAMONU
KAYSERİ
KIRIKKALE
KIRKLARELİ
KIRŞEHİR
KİLİS
KOCAELİ
KONYA
KÜTAHYA
MALATYA
MANİSA
MARDİN
MERSİN
MUĞLA
MUŞ
NEVŞEHİR
NİĞDE
ORDU
OSMANİYE
RİZE
SAKARYA
SAMSUN
SİİRT
SİNOP
SİVAS
ŞANLIURFA
ŞIRNAK
TEKİRDAĞ
TOKAT
TRABZON
TUNCELİ
UŞAK
VAN
YALOVA
YOZGAT
ZONGULDAK
Ana Sayfa
Foto Galeri
22.08.2025
O sabah köyde davul zurna inledi
-
- O sabah köyde davul zurna inledi, her bireyin yüzü güldü ama benim içim yanıyordu. Beyaz gelinliğimi giydim, başıma duvağı taktılar. Aynaya baktım; gülümseyen bir yüz vardı ama içim paramparça. Çünkü biliyordum; bu düğün bana murat değil, bela getirecekti. Kaynana Sultan’ı bilirdim; gözü dönmüş, dili bıçak gibiydi. Görümce Emine desen, anasından farksız. Daha dün gece kulağıma eğilip, “Sen bizim ocağa gelin değil, köle geldin!” demedi mi? Yüreğim buz kesti. Gelin odasında tek başıma oturuyordum. Birden kapı çat diye açıldı. Sultan hanım içeri daldı, sonrasında Emine. İkisinin de yüzünde şeytani bir gülümseme. — “Bak kızım,” dedi Sultan, parmağını sallayarak. “Oğlum seni sevmiş olabilir ama bu evde benim sözüm geçer. Düğün düğün deyip sevinme. Asıl düğün şimdi başlıyor: senin çilenin düğünü…” Emine kahkaha attı: — “Daha ilk gecenden göreceksin gününü. Bizim dediklerimize uymayanı bu evde yaşatmazlar!” O an yüreğim sıkıştı, gözüm kapıya kaydı. Tam bağıracakken, kapı aralandı… İçeri damadım girdi. Ama görmedikleri bir şey vardı: damadım oldukça kapının ardında her şeyi duymuştu! O an öyle birşey yaptı ki
-
- O an var ya, odanın içi sanki taş kesildi. Kaynana Sultan’ın yüzü kıpkırmızı, görümce Emine’nin kahkahası boğazında kaldı. Ben soluk bile alamıyordum. Damat, gözleri çakmak çakmak, kapının eşiğinde durdu. — “Ana! Emine! Ne laflar edersiniz siz?!” diye gürledi. Kaynana Sultan ne gerçekletireceğini şaşırdı, anında yüzünü güldürüp tatlı bir sesle: — “A oğlum, sen mi geldin? Biz şakalaşıyorduk gelinle, şaka şaka…” dedi. Ama damadım öyle bir bakış attı ki, Sultan’ın dili tutuldu. — “Benim kulağım şaka kaldırmaz ana! Daha düğün günü, daha gelinimin duvağı kurumadan, nasıl tehdit edersin?!” Benim gözlerim doldu. İlk defa biri, hele ki kocam, benim amacıyla bu tür haykırıyordu. Emine de araya girdi: — “Abi, sen hatalı anladın. Biz sadece… şey…” Damadım yumruğunu kapıya vurdu, tahta zangır zangır sallandı. — “Kes sesini Emine! Ben yıllardır sizin huyunuzu bilirim ama susardım. Bugün gelinime ettiklerinizi gözümle gördüm, kulağımla duydum. Bir daha bu evde ona kimse yan gözle bakmayacak!” Sultan bayan titredi, ama basit basit pes etmezdi. Yine diklendi: — “Sen de karı sözüne bakıp anana mı karşı geliyorsun ha?” Ama damadım bu sefer öyle bir söz etti ki, odadaki herkes sustu: — “Benim anam bana can verdi, başımın tacıdır. Ama eşim de Allah’ın emanetidir, benim namusumdur. İkinize de sözüm olsun, kim gelinime kötülük ederse karşısında beni bulur!” Ben dayanamayıp hıçkırdım. O an kocam yanıma geldi, ellerimden tuttu. Yüreğim ilk defa emniyet buldu. Dışarıda davullar zurnalar hâlâ çalıyordu ama içeride fırtına kopuyordu. Sultan ile Emine’nin yüzü sararmış, bir köşeye sinmişlerdi. Kocam bana dönüp usulca fısıldadı: — “Korkma Zeynep. Bundan sonra ne derlerse desinler, ben yanındayım. Bizim yuvamızı kimse yıkamayacak.” O an içimde öyle bir ferahlık oldu ki, sanki tüm zulüm perdesi kalktı. Düğün bitti, o gece köyde herkes eğlendi, oynadı. Ama ertesi sabah köyün kahvesinde fısıltı dolaşmaya başladı: “Damat, anasıyla görümcesini düğün günü susturmuş. Gelinin gerisinde durmuş.” Sultan bayan köyde kimsenin diline düşmekten korktu. Artık bana açıktan laf edemez oldu. Görümce Emine de yüzüme bakamaz duruma geldi. İçten içe diş bilediler belki ama bilip de yapamadılar; zira kocamın sözleri daha kulaklarında çınlıyordu. Ben ise her sabah Allah’a şükrettim. Düğün günümde açılan bu kara perdeyi, kocamın cesaretiyle yırtıp atmıştık. O gün anladım ki; bazı durumlarda bir insanın kaderi tek bir anla değişirmiş. Ve o an, kapının eşiğinde durmuş kocamın gür sesiyle başladı benim asıl mutluluğum…
