Gündelik yaşantımız amacıylade genelde çoğumuzun şahit bulunduğu fakat mana veremediği durumlardan birisi de ezan okunurken duyduğumuz köpek uluma sesleridir. Genellikle de sabah namazı vaktinde rastladığımız bu ulumanın hayra mı yoksa şerre mi işaret bulunduğu merak edilebilmektedir. Sahih hadis-i şerif kaynaklarına bakıp hareket ettiğimizde ise kuşkusuz ki ezanda köpeklerin havlamasının bir hikmeti vardır. yle ki Sevgili Peygamberimiz (SAV), hadis-i şerifte şu şekilde buyurmaktadır: “Namaz amacıyla ezân okunduğu vakit şeytan oradan sesli sesli yellenerek uzaklaşır, ezânı duyamayacağı yere kadar kaçar. Ezân tamamlanınca geri gelir. Kâmet başlayınca gene uzaklaşır, bittiğinde ise geri dönüp şahıs ile kalbinin arasına girer ve: «Şunu hatırla, bunu düşün!» diye aklında daha evvelce hiç olmayan şeylerle vesvese verir. Öyle ki (buna kapılan) şahıs kaç rekât kıldığını bilemeyecek hâle gelir.” (Buhârî, Ezân, 4; Müslim, Salât, 19) Yukarıdaki hadis-i şerife baktığımızda ezan okunurken şeytanın koşar ismim uzaklaştığını görürüz. Bu esnada uluyarak ya da havlayarak görmediğimizi gören, duymadığımızı duyan hayvanlardan biri olan köpekler gördükleri ya da duydukları bazı cisimlerden kaynaklı ürkebilir. Ezan okurken şeytanların kaçtığı hadis-i şerif ile bildirilmiştir. (Buhârî, Ezân 4) Dolayısıyla ezan okunurken köpeğin uluması hayra alamet olarak yorulabilmektedir; şeytanların kaçışını görmüş olabilirler. Hz. Cabir (r.ah) anlatıyor: “Resulullah (SAV) buyurdular ki: “Geceleyin köpeklerin havlamasını ve merkeplerin anırmasını işittiğiniz vakit, şeytandan Allah’a sığının. Çünkü onlar, sizlerin görmediklerinizi görürler.” (Ebu Davud, Edeb, 105-106, no: 5103)